Conlang Wiki
Advertisement

Konstytucja Sułtanatu Nazalii ( Nanasälii Ya-Maamunku Ma- Tihäbigi) - ustawa zasadnicza Nazalii regulująca prawodawstwo kraju. Obowiązuje od 1 marca 1964 r.

Historia[]

Pierwsze dokumenty państwowe określające ustrój kraju znane są z II w. n.e. z czasów królestwa Emori. Król Tunary, Apshasi IV w 678 r. uchwalił kodeks kar i praw, zaś król Tëhir z Ökiby podobne prawo ustanowił w 998 r. Po islamizacji południa i wschodu kraju rozwinęło się prawodawstwo oparte na szariacie i różnie rozumianej wykładni hadisów. Najbardziej znanym kodyfikatorem prawa był Ismelpëri I Wielki (1234-1279), który opracował Ye-känu ma-mipur ("Wielką kompilację praw"), zaś Tarhani II z Rensihe (1602-1655) wydała kodeks uwzględniający prawa jej chrześcijańskich, jak i muzułmańskich poddanych. Podobny "kodeks zgody" wydał muzułmański sułtan Igbanëli, Mëmekenri Ulsaktu w 1702 r. W XVIII w. doszło do dzihadystycznych zrywów w górskich księstwach i przerwania tolerancyjnej tradycji. Po utworzeniu sułtanatu Nazalii w 1667 r. władcy wydawali kolejne kanuny. Dopiero jednak nowoczesne piśmiennictwo prawne i myśl liberalna zrodziły pierwszą nowożytną Konstytucję w 1805 , a następnie 1841 r.

Advertisement