Conlang Wiki

This wiki's URL has been migrated to the primary fandom.com domain.Read more here

CZYTAJ WIĘCEJ

Conlang Wiki
Edycja strony

Uwaga: Nie jesteś zalogowany. Jeśli wykonasz jakąkolwiek zmianę, Twój adres IP będzie widoczny publicznie. Jeśli zalogujesz się lub utworzysz konto, Twoje zmiany zostaną przypisane do konta, wraz z innymi korzyściami.

Edycja może zostać wycofana. Porównaj ukazane poniżej różnice między wersjami, a następnie zapisz zmiany.

Aktualna wersja Twój tekst
Linia 9: Linia 9:
 
Nie wiadomo, kiedy ludzie pojawili się na kontynencie ani skąd pochodzą. Pierwszą pewną wiadomością jest to, że około 6000 roku Starej Ery na wybrzeżach Morza Południowego zaczęto wprowadzać rolnictwo i stałe osadnictwo, zapoczątkowując neolit. Około 2000 SE w użycie zaczął wchodzić brąz. Jakieś trzysta lat później w Basarze zaczęły powstawać pierwsze miasta. Mniej więcej w tym czasie datuje sie powstanie tam pierwszego pisma. Przez długi czas miasta często prowadziły ze sobą wojny, aż w roku 763 SE Kasaran I podbił je wszystkie, zostając pierwszem władcą całego Basaru. Kraj zaczął wzrastac w siłę, a wielką rolę odgrywało zwłaszcza kupiectwo. Basarczycy prowadzili handel z mniej cywilizowanymi ludami na całem kontynencie. Około 530 roku SE założyli pierwszą kolonję handlową w krainie Karran (która też zaczęła rosnąć w potęgę) u ujścia rzeki Thano, nazwaną Thangarem. Około 250 roku SE mieli już sieć kolonji na całem wybrzeżu, w tym czasie też w użycie zaczęło wchodzić u nich żelazo.
 
Nie wiadomo, kiedy ludzie pojawili się na kontynencie ani skąd pochodzą. Pierwszą pewną wiadomością jest to, że około 6000 roku Starej Ery na wybrzeżach Morza Południowego zaczęto wprowadzać rolnictwo i stałe osadnictwo, zapoczątkowując neolit. Około 2000 SE w użycie zaczął wchodzić brąz. Jakieś trzysta lat później w Basarze zaczęły powstawać pierwsze miasta. Mniej więcej w tym czasie datuje sie powstanie tam pierwszego pisma. Przez długi czas miasta często prowadziły ze sobą wojny, aż w roku 763 SE Kasaran I podbił je wszystkie, zostając pierwszem władcą całego Basaru. Kraj zaczął wzrastac w siłę, a wielką rolę odgrywało zwłaszcza kupiectwo. Basarczycy prowadzili handel z mniej cywilizowanymi ludami na całem kontynencie. Około 530 roku SE założyli pierwszą kolonję handlową w krainie Karran (która też zaczęła rosnąć w potęgę) u ujścia rzeki Thano, nazwaną Thangarem. Około 250 roku SE mieli już sieć kolonji na całem wybrzeżu, w tym czasie też w użycie zaczęło wchodzić u nich żelazo.
 
W roku 3 Starej Ery doszło do wydarzenia, które zaważyło na całej późniejszej historji. W Thangarze większość mieszkańców stanowili wówczas Karrańczycy, jednak klasa rządząca miastem była basarska. Karrańczycy pozbawieni byli wielu praw i często stawali sie niewolnikami, co spowodowało wybuch buntu. Obalili oni basarskich władców miasta i zdobyli ich flotę. W odpowiedzi na to Basar zaatakował Karran, lecz tamtajsze miasta-państwa zjednoczyły się w obliczu wspólnego wroga i po trzech latach pokonali Basar, podbijając go i zdobywając wszystkie jego kolonje. Taki był początek imperjum, które wkrótce miało rządzić połową kontynentu. Od tego wydarzenia też zaczęto liczyć czas.
 
W roku 3 Starej Ery doszło do wydarzenia, które zaważyło na całej późniejszej historji. W Thangarze większość mieszkańców stanowili wówczas Karrańczycy, jednak klasa rządząca miastem była basarska. Karrańczycy pozbawieni byli wielu praw i często stawali sie niewolnikami, co spowodowało wybuch buntu. Obalili oni basarskich władców miasta i zdobyli ich flotę. W odpowiedzi na to Basar zaatakował Karran, lecz tamtajsze miasta-państwa zjednoczyły się w obliczu wspólnego wroga i po trzech latach pokonali Basar, podbijając go i zdobywając wszystkie jego kolonje. Taki był początek imperjum, które wkrótce miało rządzić połową kontynentu. Od tego wydarzenia też zaczęto liczyć czas.
Stolicą kraju zwanego odtąd Królestwem Thangarskim został Thangar, a Marras, jeden z tamtejszych buntowników i dowódca wojsk karrańskich w wojnie, został pierwszem królem. W roku 30 Nowej Ery państwo zdobyło kontrolę nad nadmorską krainą Thermun, a 19 lat później nad półwyspem Lairam. W roku 123 Thangar podbił wielką krainę Wammon, a w 141 mieszkające na wschód od niej plemiona Nuruńczyków. Po długiej i zaciekłej wojnie w roku 161 w ich ręce wpadł Dheren, kraj rządzony przez kastę okrutnych kapłanów-wojowników. Wtedy też północna granica Królestwa oparła sie na stałe na rzekach Toro i Lhen. Odtąd wszytkie podbite kraje (z wyjątkiem Dherenu, który wciąż wszczynał antythangarskie bunty i nie dał się zasymilowac kulturowo) zaczęły przejmowac jezyk i kulturę Karranu. Królestwo przez kilkadziesiąt lat trwało w pokoju i dostatku, aż około roku 240 piraci z wysp Vergen zaczęli atakowac statki wi wybrzeża Thangaru. W roku 285 Thangar w odwecie zaatakował z morza wyspy, ale poniósł wieklą klęskę i został odparty. W roku 303 korsarze przypuścili na wybrzeze atak większy niż wszystkie wcześniej i opanowali Lairam i Wammon. Thangar zaatakował ich, co spowodowało pięcioletnią wojnę, toczona na wodzie i lądzie, która w końcu zakończyła się wygnaniem piratów i ustanowieniem pokoju.
+
Stolicą kraju zwanego odtąd Królestwem Thangarskim został Thangar, a Marras, jeden z tamtejszych buntowników i dowódca wojsk karrańskich w wojnie, został pierwszem królem. W roku 30 Nowej Ery państwo zdobyło kontrolę nad nadmorską krainą Thermun, a 19 lat później nad półwyspem Lairam. W roku 123 Thangar podbił wielką krainę Wammon, a w 141 mieszkające na wschód od niej plemiona Nuruńczyków. Po długiej i zaciekłej wojnie w roku 161 w ich ręce wpadł Dheren, kraj rządzony przez kastę okrutnych kapłanów-wojowników. Wtedy też północna granica Królestwa oparła sie na stałe na rzekach Toro i Lhen.
W tym czasie Thangar zwracał coraz większą uwagę na wielką krainę Mabuto na południu, składającą się z wielu królestw na prymitywnym poziomie rozwoju. W roku 344 przypuścił pierszą próbę podbicia wschodniego Mabuto, ale został odparty. Dopiero w roku 426 król Zoigyarâ przypuścił na nie wielki atak i po dwóch latach wojny podbił wszystkie mabutańskie kraje. Imperjum osiągnęło wtedy szczyt potęgi, a po dwóch latach Zoigyarâ ogłosił się ''Manraitânâ'' - cesarzem.
 
   
 
{{stub}}
 
{{stub}}

Należy pamiętać, że wkład na Conlang Wiki jest udostępniany na licencji CC-BY-SA

Anuluj Pomoc w edycji (otwiera się w nowym oknie)

Szablony użyte w tym artykule: