Conlang Wiki
Advertisement

Nazalia, Sułtanat Nazalii (Ya-Nasälii ma-Maamunku) - państwo we wschodniej Taurozji. Jest monarchia parlamentarną ze wzmocnioną pozycją władcy i demokracją konstytucyjną.

Położenie i klimat[]

Kraj leży na wschodnim wybrzeżu Taurozji. Ma dostęp do Oceanu Rafowego (Yo-Talne ma-hemir) od wschodu i Morza Wewnętrznego (Yo-kirig ma-nërham) od południowego zachodu. Najwyższe góry, Pasmo Księgi ( Ya- igba ma-nanur) leżą na płn. zachodzie kraju, z najwyższym szczytem Irnil e-nanur o wys. 3562 m n.p.m. Największe rzeki to Sena ma- hä i Uribe ma-hä , płynące przez doliny Tuuna ma-sedil i Hehil ma- sedil . Najniższy punkt znajduje się w delcie rzeki Uribe - 0 m n.p.m. W większości kraj leży w strefie obszaru umiarkowanego, zachodnie krańce- alpejskiego, a południe - podzwrotnikowego. Do Nazalii należą też atole i podzwrotnikowe wyspy oceaniczne. Średnia temperatura w kraju to 16° C. Najwyższa odnotowana w historii wynosiła 41,4 °C na wyspie Aimaa w 2020 r., zaś najniższa wyniosła -38 ° C w paśmie Hurag w Ya- titibi ma- nanur.

Ustrój polityczny[]

Nazalia wg Konstytucji z 1964 r. jest dziedziczną monarchią parlamentarną i demokracją konstytucją.

Na czele państwa stoi sułtan (nasmankin), który jest zwierzchnikiem rządu, sił zbrojnych, Strażnikiem Księgi (Ya-nigba nassabät), czyli opiekunem islamu oraz Prorektorem Wiar (Yavar- nagib uar-an-Sibabi), tj. gwarantem ochrony mniejszości religijnych i etnicznych. Powołuje rząd, wypowiada i podpisuje traktaty, wyznacza datę wyborów, powołuje ulemów, urzędników państwowych, sędziów religijnych i świeckich oraz profesorów. Jest najwyższym autorytetem moralnym i religijnym.

Pracom rządu przewodniczy premier (narsikätu, oficj. Yäkkiyas narsikäyamitu- " podający papirus w Zgromadzeniu"). Posiada władzę wykonawczą z uprawnieniami do wprowadzania stanu wyjątkowego, wojennego, mianowaniem gubernatorów, realizacją polityki ekonomicznej i społecznej. Ma zwierzchność nad ministrami (naltaru) i reprezentuje autorytet władzy wykonawczej w kraju i za granicą.

Parlament stanowi Rada Narodowa ( Ya-tega ma-medlë), podzielona na dwie izby. Izba wyższa to Zgromadzenie Mędrców (Yavar-ingab ma-sikär) złożona z 15 najwyższych imamów, 10 kadich, 5 muftich, 10 biskupów chrześcijańskich, 5 rabinów, 5 rzeczników społeczności, 6 przedstawicieli innych mniejszości religijnych, 5 rzeczników obywatelskich oraz 3 sędziów dworu królewskiego. Raz na trzy miesiące w obradach biorą też udział książęta krwi, przywódcy rodów krwi królewskiej, generałowie i gubernatorowie. Decyduje m. in. o prawach religijnych i edukacji, ma pewne uprawnienia sadownicze i ekonomiczne. Izba niższa to zaś Bimani ( Ma- bimani, dosł. " okrąg") złożona z 390 deputowanych. Pochodzą oni z wyboru (377) prócz 5 posłów dworskich i 5 religijnych oraz 3 niezależnych ekspertów. Bimani uchwala prawie wszystkie podatki prócz rolnego i sakralnego, który uchwała razem z izbą wyższą. Posłowie uchwalają także ustawy i projekty ustaw zgłaszane przez monarchę i rząd oraz organizacje pozarządowe. Przedstawiają także własne ustawy i poprawki.

Zapisy Konstytucji można zmienić większością 9/10 głosów, lecz jedynie w głosowaniu obydwu izb parlamentu. Poprawki do konstytucji akceptowane są przy 3/5 głosów.

Podział administracyjny[]

Nazalia jest podzielona na 25 wileti (viyëtti) na czele z namiestnikami tadeetu mianowanymi przez premiera. Są odpowiedzialni za organizację administracji rządowej, infrastrukturę publiczną i wojskową,wraz z rządem centralnym. Szefowie powiatów (nasba) zwani asanbëe pochodzą z wyborów samorządowych. Nadzorują stan dróg powiatowych, linii kolejowych i przesyłowych, odprowadzania podatków i opłat lokalnych. Kilka powiatów grupowanych jest w związek ismä będący rodzajem ligi regionalnej ze wspólnym funduszem inwestycyjnym. Niekiedy ismä odpowiadają podziałom konfesyjnym i tworzą rodzaj hermetycznych wspólnot dbających o interesy przeciw władzy centralnej, innym razem rząd i prowincja wspiera je, by te podziały rozbić. Najmniejsze jednostki to gminy (hittul) kierowane przez wybieranych przez obywateli wójtów sihele. Często ich funkcje różnią się od regionu i niekiedy granice parafii i wspólnot islamskich są tożsame z gminą.

Miasta będące stolicami prowincji i 15 pozostałych mają status miasta - powiatu, zaś stolica kraju stanowi specjalny okręg administracyjny. Miasta dzielone są na metropolie (ulanku), miasta węzłowe (ya-saye ma-ilbi), pośrednie (ya-harin ma-ilbi ) i miasteczka ( yehayär). Na czele miasta stoi wybieralny burmistrz (yo-ilbi ma-teneyë). Okręgiem stołecznym kieruje królewski gubernator (ya-manik ma-pilbu).

Gospodarka[]

Kraj ma najwyższe PKB i HDI we wschodniej Taurozji. Od lat 2000. rośnie znaczenie usług, zwłaszcza handlu i turystyki. Nazalia inwestuje w różne gałęzie przemysłu, zwłaszcza elektroniczny i wydobywczy. Na południu istnieją bogate złoża magnetytu i kobaltu, a w Paśmie Ksiąg: srebra, złota i obsydianu. Dynamicznie rozwija się przemysł stoczniowy i high- tech, zwłaszcza na wschodnim wybrzeżu. Tradycyjne gałęzie to przemysł drzewny, papierniczy, górniczy i sukienniczy. Ważne jest rolnictwo, zwłaszcza uprawa trzciny cukrowej i drzew owocowych oraz hodowla bydła i koni. Dla archipelagów Nakaddów i Rihadagów ważne są przemysł rybacki oraz hodowla alg, na znaczeniu zyskuje również turystyka.

Demografia[]

Populacja i struktura społeczna[]

Wg Narodowego Spisu Powszechnego z 2020 r., kraj zamieszkuje 94,4 mln ludzi. Według statystyk Nazalijczycy są społeczeństwem starzejącym się, choć wciąż nie prześcigają w tym Uragi i Sigumii.

Advertisement